De dochter van Monike Walraven heeft haar op veel momenten geïnspireerd. Door niet te denken vanuit tekort, maar vanuit overvloed. Door niet alleen geraakt te worden door het leed in de wereld en daar dieper over doordenken/voelen, maar ook meteen in actie te komen en iets te gaan dóen. Door niet te geloven dat het niet voor haar, niet nu en vast te groot zou zijn, werd haar klein begonnen project vanzelf groot. Lees hier haar inspirerende verhaal.

Vorig jaar april kwam onze dochter van 7 thuis uit school. Ze had gehoord dat er in veel landen waterproblemen zijn en bleef er over doordenken. Ze schoot in actie. Ze wilde iets gaan betekenen! Ik was geraakt door haar grote hart en geest.

Ze was vastbesloten. Ze maakte armbandjes en verkocht ze, gaf voorstellingen, waste auto’s, verkocht haar speelgoed en maakte veel andere kids enthousiast. Ook zij verkochten speelgoed en wasten af voor euro’s. Ze zou namelijk een waterpomp gaan kopen voor arme mensen in Cambodja! 

Dankbaar voor alles wat ontstond

In die periode zat ze op een gegeven moment weer eens op een markt, op een leeg kleed met haar bandjes en dans en iedereen liep haar voorbij. Ik zat naast haar en voelde eigenlijk plaatsvervangende schaamte. Het liefst wilde ik inpakken en wegwezen. Excuses als ‘geen interesse hier blijkbaar’ en ‘we staan voor schut of minimaal nutteloos te zijn hier’ schoten door me heen.

Zij bleef gewoon zitten, was rustig en kalm, trok zich nergens iets van aan en was blij als iemand bleef staan. Ze keek me dan aan en zei stralend: “Dat was lief hè, dat die mevrouw 10 cent gaf!” Ik kon niet anders dan het beamen.

Ze doorstond dat gevoel, gaf er niet teveel waarde aan en dat bleek terecht. Natuurlijk stimuleer ik haar daarin als moeder in woorden… maar mijn gevoel was eerlijk gezegd een stuk minder open. Daarmee leerde ze mij waardevolle lessen, die ik mee neem op mijn eigen imperfecte pad.

En het werd groter! 

Het spreidde uit, haar gevoel iets te willen betekenen, haar vertrouwen en enthousiasme. Ze ontwierp en maakte (zeefdruk) t-shirts met papa en verkocht ze, ze organiseerde een festival met een dans door haarzelf, een turnact met een vriendin, een nummer op gitaar met vriendin 2, een veiling, een loterij en een verkoopkraampje.

En uiteindelijk, driekwart jaar later, op haar 8ste verjaardag, gaf ze het gespaarde geld mee naar Cambodja. Inmiddels was het uitgegroeid tot meer dan genoeg geld voor niet één, maar wel vier waterpompen!

Sensitief het goede doen… het is zo bijzonder gewoon

Gisteravond keek ik met haar naar alle foto’s die we binnen kregen van de plaatsing van de waterpompen. Twee waterpompen bij basisscholen, twee bij groepen arme families. Ze straalde, was blij dat deze mensen nu water konden pompen, in plaats van lang en ver moeten lopen met plastic zakken vol vies water.

En daarna? Daarna ging ze weer over tot de orde van de dag…. Lezen en slapen.

Bij mij kwam het moment binnen. Een jaar na haar gevoel iets te willen betekenen en voelen van de overvloed in haar leven tegenover een tekort bij anderen in de wereld, staan daar gewoon bloody hell niet een, maar vier waterpompen door haar acties! Alsof dat zo gewoon is.

En toch, toch is het ook gewoon. Ik zie het als een ultiem voorbeeld van de kracht van sensitiviteit. Ik laat dat gevoel nog even doorwerken.

 

 

Xandra van Hooff

Xandra van Hooff is eigenaar en hoofdtrainer bij GaveMensen. Zij laat professionals tijdens haar opleidingen en masterclasses zo hard de verdieping in schieten dat ze er vervuld, verzadigd en volkomen gelukkig aan het einde weer uit stuiteren.