Teken twee rondjes. Die opdracht was niet zo heel erg lastig. En toch, de hele dag waren de deelnemers al door mij op het verkeerde been gezet. Als ze dachten te weten wat iets was werd het weer wat anders en hun flexibiliteit werd tot het uiterste getest.

Toen ik hen dan ook vroeg twee rondjes te tekenen was het bijna vanzelfsprekend dat ze mijn cursisten me aankeken met een gezicht dat me vertelden dat ze wachten op een verrassing. Die zou ook komen. Maar niet in het tekenen van deze rondjes. Maar dat vertelde ik er op dat moment nog niet bij natuurlijk…

De één na de ander haalde de schouders op. Pakte een pen en tekende twee rondjes onderaan een mindset vragenlijst. Deze lijst hadden ze zojuist ingevuld. Mindset gaat over de overtuigingen die we over onszelf hebben. En de vragen die voor hen op papier stonden gingen specifiek over de manier waarop we (onbewust) denken over onze talenten en kwaliteiten. Er zijn verschillende vragen, oa hoe je omgaat met tegenslagen, met uitdagingen en kritiek. Een goede spiegel voor jezelf dus om zo’n vragenlijst eens in te vullen.

Mooi zo! Alle rondjes zijn getekend. Tijd om er iets mee te doen.
“Bekijk nu je vragenlijst eens goed” zei ik mijn cursisten. “Deze vragen heb je ingevuld nav de vorige lesdag, waarbij jullie voor de leeuwen werden gegooid en onvoorbereid een les dienden te verzorgen. Kijk eens hoeveel vragen je hebt ingevuld en jezelf meer een ‘fixed’ antwoord hebt gegeven dan een ‘groei’ antwoord. Dus het percentage vragen dat links een kruisje kreeg vullen we nu in als deel van de gekleurde cirkel”

De opdracht was niet al te moeilijk. Het percentage van de 15 vragen was al snel bepaald en de linker cirkels werden ingekleurd. Bij iedereen was het gekleurde deel anders, de één wat meer dan de ander, maar vrijwel niemand kwam voorbij de 50% invulling.

Tijd voor de rechtercirkel!
“Ga eens na wat je gevoel was bij deze dag” zei ik tegen de cursisten. “Hoe eng vond je het? Als je denkt aan de fixed mindset en het gevoel dat dit oproept, de mogelijke angst om tekort te schieten, het jezelf vergelijken met anderen, de neiging snel op te geven… hoeveel procent van je gedachten waren dan ‘gefixeerd’ en hoeveel ‘groei’? Kleur ook hier weer het gefixeerde gedeelte donker en het groeideel laat je licht.”

 

 

De deelnemers gingen aan de slag.
Een kort moment van stilte daalde over het lokaal. Maar niet lang, want al snel zagen ze bij zichzelf een verschil ontstaan tussen gevoel en werkelijkheid. De blikken gingen naar de blaadjes van degenen naast hen. Hadden zij dit ook?

In de nabespreking ontstond bij de deelnemers al snel de conclusie dat het gevoel dat ze hadden veel groter leek dan het in werkelijkheid was. Dat het ze wellicht minder moeite kostte om te veranderen ook dan ze altijd geloofden dat nodig was.

En dat hun gevoel niet altijd de werkelijkheid voorspiegelt… maar dat als ze dit gevoel zouden geloven ze een selffulfilling prophesy zouden kunnen creëren omdat ze dan handelden naar een werkelijkheid die nog helemaal niet zo somber was.

En was het wellicht ook andersom?
Waren ze tot meer groei in staat dan ze (op dit soort momenten) geloofden over zichzelf? Waren ze flexibeler en veerkrachtiger dan hun jaloezie op anderen of angst voor de mening van anderen hen deed geloven?

En als dit zo was… hoe konden ze het dan meer gaan benutten? En met name ook… wat konden ze nu gaan geloven om zich tijdens het officiële examen meer ontspannen te voelen?

Soms is enkel inzicht nodig in je eigen patronen.. en het geloof dat je anders kan!
Geroezemoes steeg al snel op uit het lokaal. Ik keek ernaar en nam een slok van mijn koffie. Ik geniet er elke keer weer van, hoe een kleine bewustwording voor zoveel nieuwe beweging en groeienergie kan zorgen. En ik keek nu al met veel plezier uit naar de dag dat ik hen weer les zou zien geven!

 

 

 

Benieuwd naar jouw mindset? Denk aan een bepaald onderwerp en vul de test in: 

Xandra van Hooff

Xandra van Hooff is eigenaar en hoofdtrainer bij GaveMensen. Zij laat professionals tijdens haar opleidingen en masterclasses zo hard de verdieping in schieten dat ze er vervuld, verzadigd en volkomen gelukkig aan het einde weer uit stuiteren.