Ik maak me klaar om naar bed te gaan in mijn grote huis waar ik de dag lachend en spelend had doorgebracht. Ik kijk mijn lief aan en knipoog wanneer ik de bel hoor gaan. Het is zomer, nog niet donker, en zonder dat ik me druk maak wie er om deze tijd voor de deur kan staan loop ik de trap af en trek in één beweging de voordeur open. Te laat besef ik dat de man voor de deur geen vriendelijke blik in zijn ogen heeft. En dat de deur die ik openmaak een druk van buitenaf mee krijgt met de kracht van zijn linkerhand. Terwijl ik achteruit deins, hem naar binnen zie stappen en een glinstering van het mes in zijn rechterhand gewaarwordt trek ik mezelf uit mijn droom. De eerste steek in mijn borstkas die volgt krijg ik nog mee, maar daarna besef ik de illusie van het geheel.

De klok geeft 02.05 uur ’s nachts aan. Ik schud mijn hoofd en merk op hoe mijn lichaam van slag is door de nare droom. Ik besluit mijn telefoon te pakken, mijn gedachten te verzetten en simpelweg te wachten tot het gevoel in mijn lijf is verdwenen. Tot ik weer rustig ben en weer rustig in slaap kan vallen. Een ongestoorde slaap met zachte fluffy regenboog dromen. Die gun ik mezelf wel na dit brute spektakel.

De volgende ochtend word ik redelijk uitgerust wakker. Hoewel de droom naar was en ik echt een klein uur nodig had om te herstellen heb ik daarna nog lekker geslapen. Het enige wat me eigenlijk nog aan mijn droom herinnerde waren de reacties op mijn post op Facebook, waarvan ik al vergeten was dat ik die ’s nachts – ter afleiding – had geplaatst. Maar deze reacties doorlezend kwam ik wel tot een besef. Een belangrijke ook. En die wil ik graag met je delen.

“Als je anders naar een probleem kijkt, verandert het probleem. En wellicht is het dan zelfs geen probleem meer.” Die gedachte werd me keer op keer vertelt. In ontelbare lezingen en workshops hoorde ik elke keer dat niet hetgeen er gebeurt een probleem is, maar dat wat onze mind ervan maakt. Wanneer de spreker inspirerend genoeg was voelde zo’n uitspraak vaak als een light bulb moment. Alsof mijn leven even een upgrade kreeg door het boek dat ik las, een workshop die ik bezocht of een quote die binnenkwam.

En toch, hoewel ik het ineens zag en begreep is werd mijn leven er niet direct door veranderd. Herken je dit? Dat je iets weet waardoor het vanaf nu anders zou kunnen zijn. Maar het verandert niets. Je weet iets anders maar er is nog geen verschil.

Eén van de zaken waarin ik met dit fenomeen worstel iss Mindset. Het is een woord waarmee je in de onderwijssector en in businesscoaching tegenwoordig wordt doodgegooid. Iedereen wil je helpen de juiste mindset te krijgen. Voor succes. Of voor het leren. Voor hoe je met geld omgaat. Oneindig veel mogelijkheden zijn er.

Maar.. wat ik mis was een klein kennisfeitje wat mijn leven al jaren eerder verandert zou kunnen hebben: je lichaam reageert. Ongeacht wat je net hebt geleerd van een inspirerende spreker. Je lichaam ‘weet’ niet of wat je in je hoofd haalt echt is en dus gaat het zich klaarmaken voor whatever she thinks dat nodig is. Hoewel je nieuwe kennis ervoor zorgt dat je nu gelooft dat het anders is, geeft je lichaam nog steeds de oude reactie. Of in mijn geval: mijn gevoelens ervoeren het als probleem en dus wás het een probleem.

Het is zoals wakker schieten uit een droom waarin je vermoord wordt. Je wéét dat het niet echt is maar toch gaat je hart als een razende tekeer, staan je oren strak omhoog om elk vreemd geluid in huis op te vangen en durf je niet opnieuw in slaap te vallen, angstig als je bent dat het nog een keer gebeurt. En dit principe werkt op alles door. Op elk moment van ons leven.

Dus.. wanneer iemand je vertelt dat het niet de ervaring is die ons overstuur maakt maar hoe jij erover denkt, dan heeft die iemand gelijk. Immers, als jij boos wordt omdat een medeweggebruiker je afsnijdt en je buurvrouw hier heel mild op reageert, dan kan onmogelijk de medeweggebruiker de schuld zijn van je woede. Het is in jou gelegen. Het zijn jouw aannames, jouw gedachten, jouw mening over hoe ‘het hoort’ of ‘zou moeten zijn’ die het je lastig maken. De confrontatie met de tegenstrijdigheid  tussen hoe je het leven voor je ziet en wat er op zo’n moment gebeurt, veroorzaakt emoties.

Maar dit wéten is niet voldoende! Het is alsof ik wakker schiet uit mijn nachtmerrie en vanaf het moment dat ik besef dat het een droom is mijn lichaam acuut rustig zou kunnen zijn. Alsof de hormonen die de sterke lichamelijke reactie hebben veroorzaakt direct zouden zijn verdwenen en mijn hart weer klopt alsof het nooit op tilt was geslagen.

Wat je in het ‘nu’ lichamelijk terugkrijgt is wat je ooit, lang geleden, hebt geleerd en geïnternaliseerd. Het is hoe je bent gevormd, door je omgeving, je opvoeding, je cultuur.. Het is wat je hebt gekoesterd, gevoed en verzorgd. En wil je een nieuwe waarheid gaan ‘voelen’ dan mag je een nieuw zaadje, het nieuwe inzicht, de gevoelens die jij graag zou willen hebben bij een bepaalde situatie, gaan koesteren, voeden en verzorgen. Zodat dit zaadje, in het veld van het leven, tot bloei kan gaan komen.

En dan, op een moment dat je het niet verwacht, zal het leven je (wederom) uitdagen. Wordt je afgesneden, heb je een faalervaring, loopt er iets niet zoals jij wilt. En dan merk je ineens dat je lichaam wél anders reageert. Je gevoelde gedachte is verandert. Omdat je gedachte is verandert.

Dus het belangrijkste is wellicht deze vraag: hoe ga jij dit nieuwe zaadje koesteren zodat het tot wasdom kan komen? Hoe zorg je dat je het niet wordt geplet wanneer het zijn eerste groene steeltjes laat zien omdat het nog niet schittert van kleur?

Wat ga jij in de tussentijd, tot het zover is, totdat je je voelt zoals je je wilt voelen, tegen jezelf zeggen? Hoe ga je oefenen, kleine situaties opzoeken, en opmerken wat er gebeurt?

Xandra van Hooff

Xandra’s werk gaat over acceptatie en overvloed. In haar bedrijf GaveMensen geeft en deelt ze kennis uit de diepere verwerking als kern van hoogsensitiviteit en openheid voor ervaringen voortkomen uit overexcitabilities. Ze vertelt waargebeurde verhalen waarin kleine details worden uitvergroot en wijst je precies op de aspecten van je leven waar groei mogelijk is. Xandra vertrouwt erop dat altijd alles goed komt, zij houdt er niet van risico’s te nemen maar laat zich ook nooit tegenhouden door ‘ja, maar’ en ‘wat als’-gedachten om haar dromen te verwezenlijken. Deze can-do mentaliteit zien we terug in de opleidingen Moed om te Falen & Lef om te Stralen. Hierin leer je ruimte maken voor jouw ongetemde binnenkant zodat creativiteit, gekkigheid, speelsheid en de levenslust weer volop kan stromen! Xandra wijst je in haar jaartrajecten op de lessen die je in je leven hebt mogen leren, maar waar je de vruchten nog niet van hebt geplukt. Dankzij haar vergrootglas kun je dit nu integreren en echt eigen maken. Laat deze energie in je voordeel werken en neem je jouw stap met positiviteit en het vertrouwen in een gunstige afloop. Klik op het menu hierboven voor het aanbod.