Denken of Nadenken?

Laat ik het bij mezelf houden: ik spendeer veel tijd in mijn hoofd. Het gebeurt automatisch en meestal ben ik me er ook niet erg van bewust. Als het wegdromen op dat moment ‘kan’ en dit positieve gedachten zijn dan is er niets aan de hand….

Tijdens het ‘Festival van Talent’ (inmiddels al enige jaren geleden) vertelde Tijl Koenderink nog dat het niet erg is als hoogbegaafden ‘veel denken’ maar als ze het dan toch deden dat het dan ook maar het beste positieve gedachten konden zijn, omdat je reptielenbrein het verschil niet kent tussen de werkelijkheid en dat wat we vanuit het menselijke brein voorspiegelen en bedenken. En dat daardoor ook de bijbehorende hormonen worden aangemaakt… met positieve of minder positieve gevolgen voor ons stressniveau. Dit is zo’n belangrijke informatie!

Ik heb (uit ervaring) geleerd dat stress bij mij wordt veroorzaakt door negatieve gedachten en dat ik elke dag en elk moment opnieuw de keus dien te maken om hier afstand van te nemen. Zie ook mijn eerdere blog waarin ik vertel over het besef dat mensen niet optimistisch of pessimistisch zijn, maar dat je elk moment kunt kiezen om positief te zijn.

Negatieve gedachten zijn de eerste valkuil als je veel nadenkt
Veel ‘in mijn hoofd zitten’ is dus niet zo’n probleem, het gaat erom wat ik doe in mijn hoofd…. Voorheen was ik gericht op wat er ontbreekt in mijn leven, op dat wat niet goed is. Tegenwoordig benader ik het leven positief. In plaats van de vraag ‘hoe kan ik voorkomen dat het slecht gaat aflopen?’ stel ik me nu bijvoorbeeld de vraag ‘hoe ga ik dit oplossen?’ Ik denk dus niet enkel positiever maar ook constructiever. Ik heb geleerd dat problemen die in je hoofd zijn ontstaan door negatieve gedachten (bijvoorbeeld zorgen, twijfel of angst) nooit kunnen worden opgelost door er nog meer over na te denken!

De tweede valkuil is dat je vergeet te leven doordat je te veel in je hoofd zit.
Wist je dat alleen het menselijke brein niet in het nu kan leven? De rest van de wereld leeft enkel in het nu. (En te zien aan de hype die mindfulness momenteel is, willen veel mensen dit graag leren.) Het leven draait nu eenmaal om datgene wat zich ‘op dit moment’ aandient. Als je nadenkt, zit je in het verleden of dat wat je denkt dat de toekomst gaat zijn. Dan bestaat de kans dat je vergeet te genieten van wat er in werkelijkheid gebeurt. Ik heb gehoord dat mensen gemiddeld 7 minuten per dag in het nu verblijven. Of dat zo is weet ik niet, maar ik heb wel ontdekt dat datgene wat er in mijn hoofd plaatsvindt, slechts een magere afspiegeling is van de werkelijkheid, zoals een foto ook niet de geur en gevoelens weergeven. In het nu kan ik echter niet zoveel controleren. Ik weet niet wat er gaat gebeuren dus kan ik alleen bijsturen en me flexibel opstellen. Hoe meer ik mijn best doe om grip te hebben op de toekomst, hoe lastiger dat blijkt te zijn. Door los te laten en minder na te denken ervaar ik de dag intensiever. Er gebeurt meer, ik ervaar meer en er is meer rust, balans en tevredenheid. Het scheelt me veel nutteloze gedachten over dingen die nu toch niet relevant zijn en wellicht nooit gaan gebeuren.

Hoe doe ik dat dan… leven met positieve gedachten? 
Als ik leef vanuit mijn gevoel luister ik niet meer naar mijn innerlijke criticus die altijd angstig en negatief is. In plaats daarvan luister ik naar mijn hart. Die stem is positief en geeft me vertrouwen. De gesprekken met anderen zijn echter en diepgaander en ik voel de energie die door mijn lichaam stroomt. Dat klinkt leuk hoor, maar het lukt me niet altijd. Soms voel ik me rot, voel ik me minder verbonden met anderen en dan ga ik echt even heel snel bij mijn hart te rade. Mijn criticus heeft dan namelijk al overuren gedraaid… Gelukkig maar dat ik het tegenwoordig steeds sneller weet bij te sturen.

Van nadenken alleen word je niet gelukkig, van leven wel.
Als je nadenkt, doe het dan positief en constructief!

Xandra van Hooff

Xandra van Hooff is eigenaar en hoofdtrainer bij GaveMensen. Zij laat professionals tijdens haar opleidingen en masterclasses zo hard de verdieping in schieten dat ze er vervuld, verzadigd en volkomen gelukkig aan het einde weer uit stuiteren.