Stel je voor je. Een groep mensen. Stoelen in een rondje. Ik sta daarvoor. In stilte. Voelen wat het doet om daar te zijn. En dan mijn eerste woorden. “Hoi ik ben Mariëlle. Ik ben HSP

Applaus van de zaal volgt. Een zucht van verlichting gaat door me heen. Ik voel de ontspanning in mijn lijf als ik daaraan denk. Zie je het voor je? Als een soort AA meeting waarbij ik op zou staan en alleen al daarvoor applaus zou krijgen.

Zou mooi zijn. Erkenning. Maar eigenlijk ook niet. Want AA meetings gaan erover dat je ‘het’ niet meer doet. Dat drinken dan. Terwijl dat bij HSP dan toch niet zo is. Dat gaat namelijk nooit weg. 

Ik mocht leren er niet ‘vanaf’ te komen. Ik mocht het laten zien aan de wereld. Trots zijn. Meer mezelf. Damn, zei ik dat echt? Ik mag mezelf en mijn sensitiviteit laten zien. Maar wil ik dat ook? Wilde ik dat de wereld dit zag van me? Ik mag diep in mijn ziel tasten wanneer ik het antwoord hierop geef.

Nee, dat wilde ik niet. Ik wilde erkenning. het applaus van het AA rondje zonder dat je er nog een druppel minder om gedronken had. Of in mijn geval, zonder een druppel zweet die ik ervoor geproduceerd had.

Ik heb net zoals vele hoogsensitieve mensen de neiging tot vermijden. Ik deed dat jarenlang door rust en balans tot doel te maken. Wanneer je op mijn website gaat kijken zie je ook dat ik me met name op de extraverte HSP’er richt die exact dezelfde wens heeft in zijn of haar leven.

Maar wat ik ontdekte in het zoeken naar die rust en balans is dat ik dit helemaal niet wilde. Ik wilde in actie schieten, mijn passie najagen met een hart vol vuur, met mijn neus in de wind en dansen met mijn angsten. Ik wil alles beleven, met mijn voeten in de modder, mijn tong uitsteken, een neon-gekleurd leven creëren en een frisse duik nemen in een zee vol tranen.

Juist ja. Precies alles wat Xandra ooit schreef in de poster-tekst onderaan deze blog. Door mijn wens naar meer energie om al die dingen te doen die ik wilde ervaren werd echter mijn verlangen naar intens leven ondergeschikt. In het najagen van rust en balans werd mijn eigen ik minder zichtbaar. 

Ik durfde mijn theatervoorstelling over hoogsensitiviteit te maken toen ik me dit 2 jaar geleden ineens realiseerde. 
 
Ik ontdekte dat ik helemaal geen balans en rust wil. En… jouw klanten willen dat volgens mij ook niet. Wat zij wel willen is zich energiek en levendig voelen, het leven bij de lurven pakken. En ja, daarvoor zijn rust en balans nodig. Echter, als middel, niet als doel. Nádat je hard hebt gewerkt aan het vormgeven van je leven. Niet daarvoor al.
 
Sensitieve mensen zijn gemaakt om de wereld intens te beleven. Te genieten van kunst, muziek en mooie gesprekken. Diep na te denken, verbinding te voelen en out of the box te denken. Dit is de super power van jouw klanten.

Maar probeer eens in hun schoenen te staan. Zij lezen online vele teksten, blogs en verhalen over de lasten van hooggevoeligheid. Weg is hun super power. Want als HSP zijn alleen een last is, dan moet je inderdaad rust zoeken. En je vooral gedeisd houden. 

Maar dat hielp hen niet. Dat is een waarheid die niet meer past. Ze willen er niet langer ‘overheen’ maar simpelweg ‘ er doorheen’. Omdat ze inzien dat weglopen voor wat je werkelijk wilt je nooit kan brengen op je eindbestemming. Het leven is in tegenstelling tot de wereldbol namelijk niet rond. En zonder je doel in beeld kom je niet dichter bij het leven dat je werkelijk wilt.

Gun jij jouw klanten passie en plezier? Wil je hen  laten ervaren hoe het is om te leven met meer lef, lol en liefde? Doe dan mee met de opleiding waar ik als co-trainer aan verbonden ben: De Moed om te Falen!

Er zijn nog een paar plekjes vrij in de opleiding van het voorjaar 2019.

Marielle van Duijnhoven

Marielle van Duijnhoven is Lifecoach en Spreker bij The Sensitive Way. Voor ondernemende gevoelsmensen die meer balans zoeken in hun leven. Daarnaast is zij co-trainer in de opleiding de Moed om te Falen.